Συλλογή υπογραφών και επίδοση στην πολιτική και θρησκευτική εξουσία σε Ελλάδα και Κύπρο.

Στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων με θέμα «Κύπρος ώρα μηδέν. Το σχέδιο Ανάν επιστρέφει;» που διοργάνωσαν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λευκωσία η «Συντονιστική Επιτροπή Υποστήριξης του Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο» (Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.) και το Σωματείο «Συμπαράσταση Αγώνα Κύπρου» (Σ.Α.Κ.) διακινήθηκε Ψήφισμα, για συλλογή υπογραφών, στο οποίο εκφράζεται η έντονη ανησυχία για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, από την πορεία των διακοινοτικών συνομιλιών και την προσπάθεια κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την νεκρανάσταση του σχεδίου Ανάν, που απέρριψε ο κυπριακός ελληνισμός το 2004, με το ιστορικό ΟΧΙ.

Το κείμενο του Ψηφίσματος έχει έτσι:

Το ιστορικό ΟΧΙ στο Σχέδιο ΑΝΑΝ των Ελληνοκυπρίων δεν πρέπει να ανατραπεί, γιατί αυτό θα σήμαινε στέρηση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης ενός λαού. Η αντικατάσταση του Σχεδίου ΑΝΑΝ με ένα παρόμοιο που θα προέβλεπε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα είχε ως βάση τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, όπως και το Σχέδιο ΑΝΑΝ, θα επεξέτεινε την κηδεμονία της Τουρκίας σε ολόκληρη την Κυπριακή Επικράτεια.

Και όμως ο κίνδυνος να δημιουργηθούν δύο κράτη και όχι επανένωση είναι ορατός και προέρχεται τόσο από τους δήθεν θεματοφύλακες του διεθνούς δικαίου και από την Άγκυρα, όσο και από τους χειρισμούς των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου. Τα Ηνωμένα Έθνη, αντί να επιβάλουν κυρώσεις στην Τουρκία, ως εισβολέα, όπως προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης, την δέχτηκαν ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το Συμβούλιο της Ευρώπης, με πρόσφατο ψήφισμα, όχι μόνο ζητά απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα και πολιτική εκπροσώπηση του ψευδοκράτους, αλλά επικρίνει και την Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί προσπαθεί να εμποδίσει την αναβάθμισή του ως ξεχωριστής οντότητας.

Η εμμονή της Ελλάδας για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χειρισμοί της σημερινής Κυπριακής Κυβέρνησης ενθαρρύνουν τους «φίλους» και «συμμάχους» στις επιθετικές τους τακτικές εναντίον της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας. Πανηγυρίζει η Βρετανία για το Μνημόνιο με τη σημερινή Κυπριακή Κυβέρνηση, που αποδέχεται την παραμονή στο διηνεκές των βρετανικών βάσεων, όπως ρητά προέβλεπε και το Σχέδιο ΑΝΑΝ. Ικανοποιούνται οι ιθύνοντες των Ηνωμένων Εθνών με το άνοιγμα της οδού Λήδρας –κατεξοχήν σύμβολο της Κατοχής– παρότι τα τουρκικά στρατεύματα παραμένουν στην περιοχή. Ξεπερνιούνται ακόμα και οι Συμφωνίες της Ζυρίχης, με την αποδοχή της εκ περιτροπής Προεδρίας και την αποδοχή της παραμονής 50.000 εποίκων, εκ των οποίων κάποιοι μάλιστα συμμετέχουν ως διαπραγματευτές στις ομάδες εργασίας και στις τεχνικές επιτροπές.

Πώς είναι δυνατόν να συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις, μεταξύ του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφια και του εκπροσώπου του ψευδοκράτους κ. Μ.Α. Ταλάτ, με την παρουσία των στρατευμάτων κατοχής και την αποδοχή, ως βάση συζήτησης, της δημιουργίας δύο κρατών (παρθενογένεση), εξελίξεις που υπερβαίνουν ακόμα και τις προσδοκίες των Άγγλων και των Αμερικανών.

Ζητάμε

Με από κοινού ενέργειες του ελληνισμού στην Κύπρο, την Ελλάδα και όπου γης:

1. Αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής,

2. Αποχώρηση των εποίκων,

3. Κατάργηση των αγγλικών βάσεων,

4. Επιστροφή όλων των προσφύγων,

5. Πλήρη άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων και των εγκλωβισμένων,

6. Άσκηση του δικαιώματος του «βέτο» από Ελλάδα και Κύπρο για τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση,

7. Αξιοποίηση των θετικών θέσεων για το Κυπριακό από κράτη εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

8. Οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού να τεθεί υπό την έγκριση του κυρίαρχου κυπριακού λαού με δημοψήφισμα.

Το Ψήφισμα, που συγκέντρωσε ένα τεράστιο αριθμό υπογραφών –υπέγραψαν πάνω από δύο χιλιάδες Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι από όλους τους επαγγελματικούς και πολιτικούς χώρους–, δέθηκε σε τόμο και αντίγραφα αυτού εστάλησαν στους πολιτικούς και θρησκευτικούς παράγοντες, σε Ελλάδα και Κύπρο. Στην Ελλάδα, στον Πρόεδρο Δημοκρατίας, στον Πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο Βουλής, στους αρχηγούς των Κομμάτων, στον Δήμαρχο Αθηναίων και στον Αρχιεπίσκοπο, και στην Κύπρο, στον Πρόεδρο Δημοκρατίας, στον Πρόεδρο Βουλής των Αντιπροσώπων, στους αρχηγούς των Κομμάτων, στον Αρχιεπίσκοπο και στον Πρόεδρο Επιτροπής Κατεχόμενων Δήμων.

Το κείμενο του Ψηφίσματος, μεταξύ άλλων, υπογράφουν και οι:

ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡ.ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

ΑΛΑΜΠΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Βουλευτής

ΑΛΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.

ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΑΞΕΛΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΑΡΓΥΡΟΥ ΦΑΝΟΥΛΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

ΑΡΧΙΜ. ΣΕΡ-ΤΡΥΦ. ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ

ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΔΗΚΚΙ

ΒΑΡΝΑΒΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α

ΒΕΡΥΒΑΚΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΡ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΒΟΣΚΑΡΙΔΗΣ ΣΩΤΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ

ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΡ.ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΓΑΓΓΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΛΕΚΤΟΡΑΣ

ΓΑΛΑΚΤΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΤΙΠΡ.ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

ΓΑΤΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΡ. ΥΠΟΝΑΥΑΡΧΟΣ

ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ ΣΙΜΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΔΑΣΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑΣ Τ.ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΗΚΟ

ΔΗΜΟΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΑΝΤΡΟΥΛΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΑΘΩΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΝΙΚΟΣ ΠΡ. ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΠΗΘΟΥ

ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΘ.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΖΑΡΚΑΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΡ.ΝΟΜΑΡΧΗΣ ,ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.

ΖΟΥΡΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Ε.Ε ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΚΑΚΑΡΑΣ ΑΝΤςΝΗΣ ΑΡΧΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ

ΚΑΚΑΡΕΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΘ. Τ.Ε.Ι.

ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΚΔΟΤΗΣ- ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΚΑΡΑΣΤΑΜΑΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΡΙΑ

ΚΑΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ

ΚΑΤΣΑΡΕΛΗ ΜΙΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΚΑΤΣΕΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΡ. ΔΗΚΟ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

ΚΑΤΣΙΜΠΑΡΔΗΣ Κ. ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΚΛΑΔΗ ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ

ΚΟΤΣΙΡΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΟΜ.ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

ΚΟΥΒΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΚΟΥΝΑΛΗΣ Ε. ΚΑΘ.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΚΟΥΝΝΑΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΚΟΥΡΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΚΟΥΤΣΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΟΥΚΙΑ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

ΛΑΓΓΙΔΗΣ Α. ΔΙΕΘΝΟΛΟΓΟΣ

ΛΑΜΠΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

ΛΕΑ ΜΠΑΣΜΑ ΖΕΡΟΥΑΛΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ

ΛΙΒΑΔΑΣ ΒΙΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΛΟΙΖΟΥ ΜΙΚΑΕΛΑ

ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΙΚΗ-ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΟΜ.ΚΑΘ.ΠΑΝΤΕΙΟΥ

ΜΑΡΟΥΔΑ ΝΤΑΝΙΕΛΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ

ΜΑΥΡΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

ΜΑΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ

ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΥΣΙΚΟΣ

ΜΗΛΙΩΤΗ ΑΛΙΚΗ

ΜΗΛΙΩΤΗ ΕΛΕΝΑ

ΜΗΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

ΜΟΝΤΗΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ

ΜΟΝΤΗΣ ΚΩΝΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΜΟΡΑΡΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

ΜΠΑΣΟΓΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ

ΜΠΙΛΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ε.Μ.Π.

ΜΠΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ

ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΠΡ.ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΠΑΜΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΠΑΝΟΣΚΑΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΘΗΓ. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΠΑΝΤΕΛΕΜΙΔΟΥ ΝΙΚΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ

ΠΑΤΕΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΠΑΤΣΙΝΑΚΙΔΟΥ ΣΥΜΕΛΑ ΣΥΝ/ΧΟΣ

ΣΑΛΠΙΓΚΤΗΣ ΚΡΙΤΩΝ

ΣΑΠΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ

ΣΕΝΕΚΗ ΕΛΕΝΗ

ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΣΙΕΚΕΡΣΑΒΒΑ ΑΝΝΑ

ΣΙΕΚΕΡΣΑΒΒΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡ. ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

ΣΟΛΕΑΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝ.

ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ ΝΙΤΣΑ

ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ

ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΤΙΒΑΡΟ

ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

ΣΤΕΛΛΑ ΔΕΛΛΙΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΣΤΕΝΟΣ ΣΗΦΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΣΤΕΡΓΙΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΠΙ. ΔΙΕΥΘ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΝΙΚΟΣ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΣΥΛΛΟΥΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.

ΤΟΥΜΑΝΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ

ΤΣΑΛΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΑΘ. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΤΣΙΡΚΙΝΙΔΗΣ ΧΑΡΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΤΣΟΚΑ ΕΥΑΝΘΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΤΣΟΥΛΙΑΣ ΝΙΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΦΕΓΓΟΥΔΑΚΗ ΕΛΕΝΗ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ

ΦΙΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡ. ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΠΑΝΤΕΙΟΥ

ΦΤΩΧΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΟΣ

ΦΥΤΤΗΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Με την ευκαιρία αυτής της δημοσίευσης, η «Συντονιστική Επιτροπή Υποστήριξης του Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο» ( Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.) και το Σωματείο «Συμπαράσταση Αγώνα Κύπρου» (Σ.Α.Κ.) εκφράζουν βαθειά οδύνη για την αποτρόπαια πράξη και την παγκόσμια πρωτοφανή βεβήλωση του λειψάνου του αείμνηστου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, του μεγάλου εθνικού ηγέτη και εγγυητή της συνέχισης του αγώνα του κυπριακού ελληνισμού για δικαίωση.

Stephen G. Miller περί Σοπίων

Στο αμερικανικό περιοδικό "Αρχαιολογία" φιλοξενήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2009 επιστολή του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπέρκλευ της Καλιφόρνια, κ. Stephen G. Miller. Η επιστολή αυτή που μεταφράσαμε και την δημοσιεύουμε αυτούσια, εστάλη ως απάντηση σε δημοσίευμα του ίδιου περιοδικού με τίτλο "Γράμμα από την Μακεδονία" του κ. Matthew Brunwasser. Να σημειώσουμε εδώ πως η παρακάτω επιστολή έχει σημαίνουσα βαρύτητα, δεδομένου ότι, το περιοδικό "Αρχαιολογία", είναι έκδοση του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας των ΗΠΑ.

Προς τον Δ/ντή Σύνταξης του Περιοδικού Αρχαιολογία

36-36 33rd Street

Long Island City, NY 11106

ΗΠΑ

Κύριε Διευθυντά,

Διάβασα στην έκδοση του περιοδικού Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου Αρχαιολογία, μια "Επιστολή από τη Μακεδονία", για να διαπιστώσω ότι αυτή ήταν γραμμένη από την Αρχαία Παιονία, την περιοχή βόρεια των Ορέων Βάρμους και Όρβηλο. Οι υπολογισμοί του Livy για τη δημιουργία της Ρωμαϊκής Επαρχίας της Μακεδονίας, ξεκαθαρίζουν ότι οι Παίονες, ζούσαν βορείως αυτών των ορέων (τα οποία αποτελούν σήμερα και τα γεωγραφικά σύνορα με την Ελλάδα) και νοτίως των Δαρδάνων, οι οποίοι κατοικούσαν στο σημερινό Κόσσοβο. Ο Στράβων γίνεται πιο συγκεκριμένος λέγοντας ότι, η Παιονία ήταν βορείως της Μακεδονίας και ότι ο μόνος σύνδεσμος από τη μια πλευρά στην άλλη ήταν και παραμένει η κοιλάδα του Αξιού ποταμού. Με άλλα λόγια, η περιοχή η οποία προσδιορίζεται από τον επιστολογράφο σας Matthew Brunwasser στην αναφορά του Owning Alexander, ήταν η αρχαία Παιονία.

Ενώ θεωρείται αληθές ότι αυτός ο λαός ήταν υποτελής του Φιλίππου του Β', πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 359 π. Χ., δεν υπήρξε ποτέ μακεδονικό φύλο και ποτέ δεν έζησε στη Μακεδονία. Ο Δημοσθένης μας λέει ότι είχαν υποδουλωθεί από τον Φίλιππο τον Μακεδόνα, και γι' αυτόν τον λόγο είναι σαφές ότι δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης υποστηρίζει το ίδιο επιχείρημα. Όπως για παράδειγμα οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποδουλώθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο, μπορεί να κυβερνήθηκαν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανόμενης και της περίφημης Κλεοπάτρας, ποτέ δεν αποδέχθηκαν τον εαυτό τους ως Μακεδόνα και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομάστηκε Μακεδονία (και μέχρι σήμερα υποθέτω πως δεν έχει τεθεί από την πλευρά των Αιγυπτίων τέτοιο ζήτημα).

Σίγουρα όπως μας λέει ο Θουκυδίδης, οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει μια στενή λωρίδα της Παιονίας, που περικλείονταν από την κοιλάδα του Αξιού Ποταμού, μέχρι το εσωτερικό της Μακεδονίας, την Πέλλα και την θάλασσα. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να δεχθεί ως λογική προσέγγιση, εάν οι λαοί που κατοικούν στην σημερινή Δημοκρατία με κέντρο τα Σκόπια, επιθυμούσαν να ονομάζονται Παίονες και διεκδικούσαν την περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης.

Αλλά γιατί θα έπρεπε οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να αποκαλούν τον εαυτόν τους Μακεδόνες; Ο κ.. Brunwasser αναφέρεται στα επιχειρήματα των Ελλήνων, πως "αυτή η εμμονή των σκοπιανών καλλιεργεί την επιθυμία τους για ελληνικά εδάφη" επισημαίνοντας ότι "η βόρεια επαρχία της Ελλάδας ονομάζεται επίσης Μακεδονία". Πέρα από το γεγονός ότι αυτή η βόρεια επαρχία της Ελλάδας ονομάζεται για 2.500 χρόνια Μακεδονία, διαπιστώνει κανείς ότι οι ελληνικοί ισχυρισμοί είναι θεμιτοί. Για παράδειγμα, ένας χάρτης που χαράχθηκε στα Σκόπια το 1992, δείχνει καθαρά τις αξιώσεις των σκοπιανών ότι, η Μακεδονία εκτείνεται έως νοτίως του όρους Όλυμπος. Συνενώνει δηλαδή τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και της αρχαίας Μακεδονίας σε μια μοναδική γεωγραφική οντότητα. Η ίδια αξίωση διαπιστώνει κανείς ότι γίνεται σαφέστερη από ένα χαρτονόμισμα της "Δημοκρατίας της Μακεδονίας" το οποίο δείχνει ως ένα από τα μνημεία της χώρας, τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Και υπάρχουν εδώ να αναφέρουμε πολλά παρόμοια παραδείγματα τυπωμένα σε χριστουγεννιάτικες κάρτες, διαφημιστικά κλπ που δηλώνουν τις ίδιες αξιώσεις.

Ακόμη παραπέρα ο κ. Brunwasser αναφέρει με την έγκρισή του "Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών" (International Herald Tribune 10/1/08), το όνομα στο οποίο αναφέρεται στις πράξεις των Αποστόλων, μια ρήση στην Καινή Διαθήκη, στην οποία ένας Μακεδόνας εμφανίζεται στον Απόστολο Παύλο και τον παρακαλεί: "Έλα στην Μακεδονία και βοήθησέ μας". Αλλά σε ποιά Μακεδονία πήγε ο Απόστολος Παύλος; Στη Νεάπολη της Καβάλας, στους Φίλιππους, την Αμφίπολη, στην Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στην Βέροια. Τι αξίωση είναι αυτή που προβάλει ένα σκοπιανό ινστιτούτο που έχει την έδρα του στα Σκόπια, το οποίο αναφέρεται σε ένα ταξίδι σε αυτήν την περιοχή που ήταν η αρχαία Μακεδονία και είναι η βόρεια επαρχία της Ελλάδας;

Αναρωτιέμαι τι θα γίνονταν εάν ένα συγκεκριμένο μεγάλο νησί (σ.σ. Κούβα) στη νοτιοανατολική ακτή των ΗΠΑ, άρχιζε να αποκαλεί τον εαυτό του Φλόριδα, εμφάνιζε στα χαρτονομίσματά του εικόνες από την Disney World και τύπωνε χάρτες που έδειχναν να συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς η Μεγάλη Φλώριδα.

Οπωσδήποτε ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinius ήξερε τι έλεγε τον Δεκέμβρη του 1944, όταν έγραφε:

"Το Υπουργείο Εξωτερικών, έχει διαπιστώσει σοβαρότατη ανάπτυξη προπαγάνδας και ημιεπίσημες δηλώσεις προς την κατεύθυνση της δημιουργίας αυτόνομης Μακεδονίας, προερχόμενης από την Βουλγαρία αλλά και από τους Γιουγκοσλάβους παρτιζάνους, με υπονοούμενα ότι, ελληνικά εδάφη θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στο κρατίδιο αυτό. Αυτή η κυβέρνηση θεωρεί τις συζητήσεις για "Μακεδονικό έθνος" "Μακεδονικό Πατρικό Έδαφος" και "Μακεδονική εθνική συνείδηση" ως απαράδεκτη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνικό ή πολιτικό ρεαλισμό ενώ διαβλέπει σε αυτές την πιθανότητα να κρύβονται επιθετικές διαθέσεις εναντίον της Ελλάδας".

Ο κ. Brunwasser (κάτοικος Βουλγαρίας) εντούτοις, τονίζει με έμφαση πως η Ελλάδα διεκδικεί τον Αλέξανδρο τον Γ' ως ...Έλληνα.

Αυτή η συμπεριφορά με κάνει να αισθάνομαι αμήχανος. Τι έχουμε εδώ ως διεκδίκηση; Ο προπροπάππους του Αλέξανδρου, ο Αλέξανδρος ο Α', ήταν διαπιστευμένος ως Έλληνας στην Ολυμπία, όπως γράφτηκε από τον πατέρα της ιστορίας Ηρόδοτο: "Τυχαίνει να γνωρίζω πως οι πρόγονοι του Αλέξανδρου είναι Έλληνες". Ο πατέρας του Αλέξανδρου ο Φίλιππος, κέρδισε διάφορους ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και στους Δελφούς (Πλούταρχος), στα δύο πιο Ελληνικά Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου οι μη Έλληνες, δεν επιτρέπονταν να συμμετέχουν. Εάν λοιπόν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, ο γιός του δεν ήταν Έλληνας;

Όταν ο Ευριπίδης - ο οποίος πέθανε και ετάφη στην Μακεδονία- έγραψε το έργο του "Αρχέλαος" προς τιμή του θείου του Αλέξανδρου, το έγραψε στην σλαβική γλώσσα; Όταν έγραψε τις "Βάκχες" όντας στην αυλή του Αρχέλαου δεν έγραψε στα ελληνικά; Ή πρέπει να φανταστούμε ότι ο Ευριπίδης ήταν "Μακεδόνας" ο οποίος έγραψε στα Σλαβικά (μια γλώσσα που εκείνη την εποχή δεν υπήρχε) και μεταφράστηκε στη συνέχεια στα ελληνικά;

Σε ποιά γλώσσα δίδαξε τον Αλέξανδρο ο Αριστοτέλης; Ποιά γλώσσα χρησιμοποιήθηκε στις εκστρατείες του στην ανατολή από τον Αλέξανδρο;

Γιατί έχουμε αρχαίες επιγραφές στα ελληνικά σε αποικίες έως το μακρινό Αφγανιστάν και δεν τις έχουμε στα σλάβικα;

Γιατί η ελληνική ήταν η επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου εάν αυτός ήταν "Μακεδόνας". Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφηκε στα ελληνικά και όχι στα σλαβικά;

Στην σελίδα 57 του λεγομένου "Γράμματος από την Μακεδονία" υπάρχει μια φωτογραφία του συγγραφέα που κάθεται "μπροστά από ένα μπρούτζινο άγαλμα του Αλέξανδρου στην πόλη Πρίλεπ. Το άγαλμα είναι σύγχρονο, αλλά το ερώτημα είναι εάν ο πραγματικός Αλέξανδρος θα είχε σλαβική επιγραφή κάτω από τα πόδια του. Με

δεδομένη την ιστορία της μετοίκησης των σλάβων από το 600 μ. Χ. και εντεύθεν στην περιοχή, η απάντηση είναι αυτονόητη.

Αν και η αρχαιολογική δουλειά του κ. Brunwasser είναι καλοδεχούμενη στην Παιονία, η αποδοχή από την πλευρά του και η προώθηση των σημερινών πολιτικών σχεδιασμών που γίνονται στην περιοχή για το όνομα Μακεδονία, όχι μόνο δεν είναι καλοδεχούμενη, αλλά και κακή υπηρεσία στους αναγνώστες του περιοδικού Αρχαιολογία, οι οποίοι φαντάζομαι πως ενδιαφέρονται για την ιστορική αλήθεια. Και επίσης, η απόφαση να φιλοξενηθεί από το περιοδικό αυτή η ιστορική ανοησία, σε μια έκδοση του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας των ΗΠΑ δηλαδή, είναι κακή υπηρεσία για την αξιοπιστία του ίδιου του περιοδικού.

Ας ειπωθεί για μια ακόμη φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν τμήμα της Μακεδονικής αυτοκρατορίας. Όπως ήταν η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί να γίνανε προσωρινά "Μακεδονικές" δεν έγιναν ποτέ όμως "Μακεδονία".

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω την εξήγηση αυτή, με μια πρόταση για να λυθεί το ερώτημα της χρησιμοποίησης του ονόματος Μακεδονία σήμερα. Η Ελλάδα θα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος ο Β΄το 359 π.Χ. Και αυτό φαίνεται πως θα γίνει αποδεκτό και από τους σύγχρονους κατοίκους της περιοχής, αφού κατ' ουσία αποδέχονται πως είναι Έλληνες, αποδεχόμενοι το όνομα Μακεδονία και του διάσημου στρατηλάτη της. Αμέσως μετά οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας ελληνικής επαρχίας θα έπρεπε να εργασθούν σκληρά για να μάθουν να ομιλούν, διαβάζουν, γράφουν στηνΕλληνική, με την ευχή να μάθουν να το κάνουν όπως ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ειλικρινά δικός σας

Stephen G. Miller

Professor Emeritus,

University of California ,

Berkeley

Ο Ξένος

"....Δός μοι τούτον τον ξένον, ούτινος την χώραν αγνοούμεν οι ξένοι.
Δός μοι τούτον τον ξένον, ούτινος τον Πατέραν αγνοούμεν οι ξένοι . ...
....ούτινος τον τόπον και τον τόκον και τον τρόπον αγνοούμεν οι ξένοι.
...Δός μοι τούτον τον ξένον, τον ξένην ζωήν και βίον ζήσαντα επί ξένης..
.τον μη έχοντα ώδε πού την κεφαλήν κλίνη..
... Δός μοι τούτον τον ξένον, τον ου πόλιν, ου κόμην, ουκ οίκον, ου μονήν, ου συγγενή, επ αλλοδαπής δε χώρας την οίκησιν έχοντα...

Αγιος Επιφάνιος Κύπρου (4ος-5ος αιώνας)

Δός μοι τούτον τον ξένον,
τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω.
Δός μοι τούτον τον ξένον,
ον ομόφυλοι μισούντες θανατούσιν ως ξένον
Δός μοι τούτον τον ξένον,
όν ξενίζομαι βλέπων του θανάτου τό ξένον...

Γεώργιος Ακροπολίτης (1217-1282)

Από το βιβλίο "Ο σύγχρονος μηδενισμός"
του Θεόδωρου Ζιάκα

1974: Ταγματάρχης Δημήτρης Αλευρομάγειρος

" Ενας ηρωϊκός Ταγματάρχης

Αν τα τουρκικά σχέδια κατά των βορείων προαστίων της Λευκωσίας απέτυχαν, τούτο οφείλεται κυρίως στον ταγματάρχη Δημήτριο Αλευρομάγειρο.
Διοικούσε το 336 Τάγμα Πεζικού που το αποτελούσαν έφεδροι απο την Αμμόχωστο.
Τό πείσμα καί τον ηρωισμό του τα ομολογούν όλοι.
Δέν τόν αρκούσε η άμυνα στον δύσκολο τομέα του Αγίου Παύλου, αλλά είχε το θάρρος να οργανώνη και αντεπιθεσεις κατα των Τούρκων κάτω από τά πυρά της τουρκικής αεροπορίας και την κόλαση που δημιουργούσαν οι τουρκικοί όλμοι.
Είχε συνολικά 60 νεκρούς και περισσότερους τραυματίες.
Έδινε παντού πρώτος το παράδειγμα της θυσίας κι έτσι οι άνδρες έμεναν μαζί του αποφασισμένοι να πεθάνουν.....
Αν υπάρχουν κάποιοι που μπορούν να υπερηφανευθούν για την άμυνα πού κρατησαν στην Κύπρο, οπωσδήποτε πρώτος μεταξύ τους ειναι ο Αλευρομάγειρος.
Δέν πολέμησε μόνο για την τιμή των όπλων.
Δεν υποχωρησε μπροστά στην συντριπτική υπεροπλία του αντιπάλου.
Έμεινε εκεί, μέσα στο αίμα και την συμφορά και κρατησε ανέπαφες τις θέσεις του και ελεύθερα τα δύο βόρεια προάστια που υπεράσπιζε. "

Σ. Παπαγεωργίου
Πεθαίνοντας στην Κύπρο
Εκδόσεις Κ. Επιφανίου
--------------------------------------------

Ήταν εκεί...
Όπως και τότε.... Στην πρώτη γραμμή..

Στην διαδήλωση της 10ης Δεκεμβρίου, στην πλατεία Κλαυθμώνος:
Ενάντια στην ένταξη της Νεοθωμανικής Τουρκίας στην Ε.Ε.
Γιά να μην περνιέται για Δημοκρατική και Ευρωπαϊκή η Ισλαμοκεμαλική-Νεοοθωμανική Τουρκία, με τον Αττίλα στην Κύπρο,
την ενεργό γενοκτονία των Κούρδων στο Κουρδιστάν και των Πομάκων στην Θράκη,
την καθημερινή ιταμή αμφισβήτηση της Εθνικής Κυριαρχίας στο Αιγαίο,
την συγκάλυψη και τον εξωραϊσμό της γενοκτονίας των Χριστιανών της Μiκράς Ασίας, στις αρχές του 20ου αιώνα.

Κρατούσε, βαδίζοντας μόνος του, κάπου στο μέσον της πορείας, μια παλιά Ελληνική σημαία.
Λες και φορούσε φόρμα εκστρατείας, όπως τότε: Ένα μπουφάν και μπλουτζίν.
Μαλί ατίθασο, όπως και τα λεβέντικα, ατίθασα νεανικά μυαλά του.
Κάθε τόσο, φώναζε συνθήματα, μαζί με τους Κούρδους, τους Κύπριους, τους Αρμένιους και τους Πόντιους.

Τον κοιτούσα, από πίσω και πλάγια.....
Σε μια στιγμή, μούρθε στο μυαλό ο Λεωνίδας, ο Παπαφλέσσας, το Κούγκι, ο Σαμουήλ, ο Γεωργάκης Ολύμπιος, Οι Πάφραλήδες στην σπηλιά του Θανάτου, τα πνιγμένα βρέφη των Σανταίων, ο παππούς μου στα Τάγματα Εργασίας, ο Πόντος, ο Γλέζος και ο Σάντας, ο Αυξεντίου, ο Σολωμός, και δεν άντεξα..
Έτρεξα και τον αγκάλιασα....

Εσείς Ελληνόπουλα, ξέρετε τον Ρουβά, την Μπιγιονσέ, την Σπίαρς..
Φυσικά, δεν ξέρετε τον Αλευρομάγειρο..
Φρόντισαν οι υπουργοί παιδείας των εξωνημένων ελίτ γι αυτό...

Και οι μεταμοντέρνοι γονείς σας..

Ο Αλευρομάγειρος, είναι εδώ, παρών, ζωντανός, όπως τότε.
Πιο μπροστά απ' όλους μας.
Όπως τότε, στον Άγιο Παύλο της Λευκωσίας, στον δεύτερο Αττίλα, τον 15αύγουστο του '74...

Κουπόνια βρε ! ... Κουπόνια !

Αναδημοσίευση απο το GRSAIL

Οι απαίδευτοι, οι ανυποψίαστοι, οι άσχετοι, οι άνθρωποι χωρίς αισθητική …

Οι ερασιτέχνες Υπουργοί (sic) χωρίς κοινή λογική αλλά και χωρίς καν συμβούλους της προκοπής …

Δίνουν ΔΕΛΤΙΟ στο Ελληνικό Κοινό …

Σε μια ταλαιπωρημένη χώρα που χρειάζεται εμψύχωση, δυναμικές λύσεις και σοβαρούς ηγέτες, αυτό σκέφτηκε να κάνει ο Υπουργός Εργασίας ! Να δώσει δελτίο στον κόσμο έτσι ώστε να εμπεδώσει την ανασφάλεια και την απαισιοδοξία … μπράβο !

Είναι και αυτός ένας τρόπος να καταρρακώσουν την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού, αφού από ότι φαίνεται τους είναι εμπόδιο ...

Δεν κατηγορώ και δεν κάνω κριτική πολιτικά, σημειώνω μόνο την έλλειψη ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ !

Αν αυτές οι αποφάσεις καθρεφτίζουν και το επίπεδο του κόμματός του … τότε αλίμονό μας …

Αντίσταση στο Νέστο : Ο Καπεταν Μαύρος και ο θάνατος της αδελφής του Αριστέας

Αριστέα και Νίκος Χατζηνικολάου
Αριστέα Χατζηνικολάου
Α Θ Α Ν Α Τ Η

“Ξύπνησα (ποσες ώρες μετα;) απο το κρύο, το φεγγάρι έφεγγε ψηλα στον ουρανό, μεσάνυχτα, άκρα ησυχία.Μερικά άγρια πουλιά έσχιζαν κάπου-καπου την ησυχία της νύχτας.
Σύρθηκα μέχρι το δασωμένο, έκοψα με το μαχαίρι ένα ξύλο για πατερίτσα ή μπαστούνι και πήγα να δώ τι είχε γίνει το πτωμα της αδελφής μου..
Πάγωσε το αίμα μου απο την εικονα πού αντίκρισα:
Τα πτώματα των Βουλγάρων έλειπαν, τα ειχαν πάρει μαζί τους. Στο σημειο που σκοτώθηκε η αδελφή μου ήταν 14 πτώματα χωρίς κεφάλια. Τά κεφάλια ήταν πεταγμενα λίγο παραπέρα και βαμμένα με μπογιά.
Τέσερα κεφάλια ήταν γυναικεία. Οι γυναίκες ήταν πρώην φυλακισμένες, οι Βούλγαροι τις είχαν πάρει μαζί τους στην επιχείρηση ως προφυλακή και τις έσφαξαν με τη λήξη της.
Βρηκα το κεφαλι της αδερφής μου, το πηρα στα χέρια, φίλησα τα μαλλιά της, λίγο πιό πέρα έσκαψα σε σκληρό χώμα ένα μικρό λάκκο με το μαχαίρι μου, το ξαναφίλησα και το έθαψα”

Καπετάν Μαύρος (Νικος Β. Χατζηνικολάου)
ΤΑΡΑΓΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΝΕΣΤΟ
Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος
Επιμελεια: Σπύρος Ρούλης
Εκδόσεις Νιραγός
Θάσος 2008

Για να μαθαίνουν τα παιδιά μας, τι θα πεί Αντίσταση, Θυσία, Πατρίδα...

Αντίσταση

Απο σχόλιό μου στο "Πόντος και Αριστερά"

"Ο αγγλικός παράγων με τον ντόπιο δασολογικό φασιστικό παράγοντα, συνεργαστήκαν άψογα για την εξόντωση του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και των αριστερών. Οι ντόπιοι φασίστες, αναζητούσαν εθνικοηθική λύτρωση για να σταθουν μπροστα στον ελληνικο λαο. Δεν μπορεί λογικά να δικαιολογηθεί η συνεργασία των άγγλων με τους πρώην συνεργάτες του κατακτητή και πρώην αντίπαλοι των άγγλων να γίνουν φίλοι και συνεργάτες και να στραφούν ενάντια στους αντιστασιακούς και μάλιστα στους αριστερούς αντιστασιακούς.”

Ο υφυπουργος στρατιωτικών την περίοδο του Δεκέμβρη, Λεωνιδας Σπαής, σε συνεντευξή του νομιζω την δεκαετία του 60, ομολογεί, πως αυτός εδωσε εντολή, στις 12 του Δεκέμβρη, να απελευθερωθουν οι ταγματασφαλητες που ηταν υπο περιορισμο στο Γουδί, να εξοπλισθουν, και να συμμετασχουν στην μαχη κατα του ΕΛΑΣ..
Τό αντικομμουνιστικο πλυντηριο των δοσιλογων, ειναι το μεγαλο άγος της αντιεαμικης πλευρας.
Τα πράγματα εδώ ειναι πολύ ξεκάθαρα, φιλε Ακρίτα.
Ξερω ότι κατακεραυνωνεις τον Εθνοαποδομισμό.
Κομματι αυτου του ιστορικου αναθεωρητισμου, ειναι και η θεωρία, πως ο λαος στην κατοχή δεν έκανε κυρίως Αντισταση, αλλα πως έκανε κυρίως εμφύλιο.
Ομως, ξερουμε, πως ο λαος μας, στην ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ κατα των Ιταλων φασιστων το 40, σφυρηλάτησε τετοιο αγωνιστικό φρόνημα, που η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στην κατοχή ηλθε αβίαστα, σαν η αυτονόητη συνεχεια του 40.
Καί καποια ασπόνδυλα, συνεργαστηκαν με τον καταχτητή.
Και μετα την κατοχή, αυτα τα ασπονδυλα, γινονται καθεστως, και πρωτοστατουν στην φυσική εξοντωση των αντιστασιακών, σε ολη την επικρατεια..
Τό ανάλογο με το μετακατοχικο πλυντηριο των δοσιλογων, ξέρεις ποιο θα ηταν;
Ο Νενέκος, υπουργός του Οθωνα
Ο Εφιάλτης, να σιτίζεται στο Πρυτανείο, ως ευυπόληπτος πολίτης, και ο Λεωνίδας να θεωρείται Σπαρτόμηδος (κατα το Εαμοβούλγαρος)…
Το καθηκον, των Πατριωτων, ειναι πρόδηλο:
Να αναδείξουμε το Διαμαντι της κατοχής, την Αντισταση, καθαρίζοντας το απο τις λάσπες των δοσιλογων.
Και να καυτηριάσουμε τους Νενεκους, που συνεργαστηκαν με τον κατακτητη.
Η ΟΠΛΑ, οι σφαγες της, και τα λοιπα αποτροπαια των μηχανισμων, που δούλεβαν εξω απο την θεληση και τον έλεγχο της αντιστεκόμενης κοινωνίας, δεν μπορουν να χρεωνονται στην Αντιστασή της.
Το πραγμα ειναι πολύ απλο , εαν θελουμε να το δουμε:
Απο την μια, η αντισταση του λαου στον κατακτητή, και απο την αλλη οι συνεργατες και οι δοσίλογοι και οι λογης-λογης μηχανισμοι(ΟΠΛΑ,Βρετανικος στρατος και υπηρεσιες, Θρονος, Κομματαρχες, εξουσία των καπεταναίων και του ΚΚΕ).
Να μην πέφτουμε θυματα της Δεξιας αλλα και της Κομματικης παραμορφωτικης ιδεολογίας.

Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | Δεκεμβρίου 6, 2009